صف های طولانی در مرز؛ روایت هجوم مردم افغانستان به پاکستان برای اینترنت
در پی اقدام اخیر حکومت طالبان مبنی بر قطع کامل اینترنت در افغانستان، پدیده ای عجیب و در عین حال غم انگیز در مناطق مرزی این کشور شکل گرفته است. گزارش ها و ویدیوهای منتشر شده در شبکه های اجتماعی نشان می دهد که جمعیت انبوهی از شهروندان افغان، به ویژه در مناطق هم مرز با پاکستان، برای دسترسی به اینترنت و برقراری ارتباط با دنیای خارج، به نقاط صفر مرزی هجوم آورده اند. این حرکت نمادی از استیصال و نیاز اساسی مردم به ارتباط در دنیای مدرن است که توسط محدودیت های جدید، از آن ها سلب شده است.
علت قطع اینترنت توسط طالبان و پیامدهای آن برای مردم افغانستان
تصمیم طالبان برای قطع سراسری اینترنت، اگرچه با توجیهات ایدئولوژیک همراه بوده، اما در عمل ضربه ای مهلک بر پیکر جامعه و اقتصاد نیمه جان افغانستان وارد کرده است. این اقدام، فراتر از یک محدودیت ساده، زندگی میلیون ها نفر را تحت تأثیر قرار داده و ارتباط این کشور با جامعه جهانی را تقریباً به صفر رسانده است.
“جلوگیری از بی اخلاقی”؛ بهانه طالبان برای قطع شریان حیاتی ارتباط
سخنگویان طالبان دلیل اصلی این اقدام را “جلوگیری از بی اخلاقی و ترویج محتوای نامناسب” عنوان کرده اند. این گروه معتقد است که دسترسی آزاد به اینترنت، زمینه ساز فساد اخلاقی و دور شدن جامعه از ارزش های مدنظر آن هاست. علاوه بر این، محدودیت های دیگری مانند ممنوعیت استفاده از گوشی های هوشمند دوربین دار برای زنان، نشان از رویکرد سخت گیرانه و تلاش برای کنترل کامل جریان اطلاعات و ارتباطات فردی در این کشور دارد. این در حالی است که اینترنت تنها یک ابزار سرگرمی نبود، بلکه راهی برای آموزش، کسب وکار و ارتباط با عزیزان در خارج از کشور بود.
ورشکستگی کسب وکارهای آنلاین و قطع ارتباط با جهان
قطع اینترنت به مثابه “تیر خلاص” بر پیکر اقتصاد نوپای دیجیتال در افغانستان بود. بسیاری از جوانان و کارآفرینان که در سال های اخیر با راه اندازی کسب وکارهای کوچک آنلاین، منبع درآمدی برای خود و خانواده شان ایجاد کرده بودند، اکنون به طور کامل ورشکست شده اند. از فروشگاه های اینترنتی صنایع دستی گرفته تا خدمات آموزشی آنلاین، همگی با این تصمیم یک شبه نابود شدند. علاوه بر این، ارتباط خانواده هایی که اعضای آن ها در خارج از کشور زندگی می کنند، به طور کامل قطع شده و نگرانی و بی خبری، جایگزین تماس های تصویری و پیام های روزانه شده است.
هجوم به مرزهای همسایه؛ تنها راه باقی مانده برای اتصال
در مواجهه با اینترنت ملی قطع شده، مردم افغانستان راهکارهای خلاقانه و در عین حال پرمخاطره ای را برای اتصال به شبکه جهانی یافته اند. حضور در مناطق مرزی برای استفاده از سیگنال شبکه های تلفن همراه کشورهای همسایه، به یک استراتژی بقای دیجیتال تبدیل شده است.
مرز پاکستان، ایران و تاجیکستان؛ کانون های اتصال به اینترنت
شهروندان افغان ساکن در ولایت های مرزی، روزانه مسافت های طولانی را طی می کنند تا به نقاطی برسند که آنتن دهی اپراتورهای موبایل کشورهای همسایه مانند پاکستان، ایران، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان در آنجا قوی تر است. ویدیوهای منتشر شده، صف های طولانی از مردم را در نقاطی مانند مرز تورخم (مرز با پاکستان) نشان می دهد که همگی در تلاشند تا برای چند دقیقه به اینترنت متصل شوند، پیامی ارسال کنند یا خبری از دنیای بیرون دریافت نمایند. این مناطق به کانون های ارتباطی غیررسمی تبدیل شده اند که مردم برای نیاز اولیه ای به نام “ارتباط” در آنجا گرد هم می آیند.
آموزش آنلاین دختران؛ قربانی بزرگ دیگر در سایه محدودیت ها
یکی از بزرگترین قربانیان این تصمیم، دختران افغان هستند. پس از اعمال ممنوعیت تحصیل دختران در مدارس و دانشگاه ها توسط طالبان، بسیاری از دختران و زنان به آموزش آنلاین و دوره های مجازی روی آورده بودند تا از چرخه یادگیری و پیشرفت باز نمانند. اینترنت برای آن ها تنها پنجره امید برای ادامه تحصیل و ساختن آینده ای بهتر بود. با قطع اینترنت، این تنها روزنه امید نیز بسته شد و دختران افغان در انزوایی مضاعف و محرومیتی عمیق تر فرو رفتند. این اقدام نه تنها آینده یک نسل، بلکه آینده کل کشور را با چالشی جدی مواجه کرده است.
نظرات کاربران