بیلبوردهای تبلیغاتی سریال ها؛ از جذب مخاطب تا نمایش قدرت
پدیده نصب بیلبوردهای تبلیغاتی سریال ها توسط رسانه ملی، به یکی از بحث های داغ در حوزه تبلیغات و مدیریت فرهنگی تبدیل شده است. در حالی که تلویزیون خود بزرگ ترین تریبون تبلیغاتی کشور محسوب می شود و به طور طبیعی توانایی اطلاع رسانی گسترده درباره آثارش را دارد، برخی مدیران با استفاده از بیلبوردهای شهری سعی در جلب توجه یا حتی قدرت نمایی دارند.
بیلبورد برای رسانه ای که خودش تریبون دارد!
تلویزیون بیشترین تعداد مخاطب را در میان رسانه ها دارد و حتی در بدترین شرایط نیز میزان بینندگان آن قابل مقایسه با سینما یا شبکه نمایش خانگی نیست. با این حال، در هفته های اخیر، سریال هایی همچون «عملیات مهندسی» به کارگردانی سروش محمدزاده، «مهمان کشی» ساخته احمد کاوری و «بادار» به کارگردانی سیروس حسن پور، علاوه بر پخش تبلیغات در آنتن زنده، در سطح شهر روی بیلبوردهای بزرگ هم دیده شده اند.
سوال اصلی: این هزینه ها برای چیست؟
با توجه به در دسترس بودن تیزرهای تلویزیونی، این پرسش پیش می آید که بیلبوردهای شهری چه کارکرد اضافه ای دارند؟ بسیاری معتقدند هدف اصلی این کمپین ها نه افزایش واقعی مخاطب، بلکه خودنمایی مدیران و تأکید بر قدرت دیده شدن آثارشان است.
برای مخاطبانی که اصولاً سریال های تلویزیون را دنبال نمی کنند، صرف دیدن یک تصویر بازیگر روی بیلبورد، احتمالاً باعث تغییر تصمیم و تماشای یک سریال نخواهد شد.
تغییر رفتار تبلیغاتی نسبت به گذشته
در گذشته، هم زمانی دیده شدن تصاویر فیلم ها روی بیلبورد با پخش تیزر در تلویزیون، تصمیم مخاطب را برای تماشای یک اثر سینمایی تسهیل می کرد. اما اکنون با کاهش تبلیغات تلویزیونی برای فیلم ها، این هم زمانی کمتر اتفاق می افتد و بیلبوردها بیش تر به تنهایی عمل می کنند.
همین موضوع باعث شده قدرت تأثیرگذاری آن ها کاهش یابد و جنبه نمادین و نمایشی آن پررنگ تر شود.
قدرت نمایی یا استراتژی بازاریابی؟
وقتی رسانه ای با ضریب نفوذ بالای تلویزیون به سراغ تبلیغات شهری می رود، این سوال جدی مطرح می شود که آیا پشت این اقدام یک استراتژی بازاریابی علمی نهفته است، یا صرفاً نوعی قدرت نمایی سازمانی است؟
به خصوص که هزینه های این اقدام از بودجه عمومی یا منابع تبلیغاتی تأمین می شود و همین موضوع حساسیت بیشتری ایجاد کرده است.
نظرات کاربران