سهیل بیرقی
متولد ۲۴ مهر ۱۳۶۵ (۱۶ اکتبر ۱۹۸۶) در شهرضا اصفهان است. او فارغ التحصیل رشته مهندسی صنایع گرایش تولید صنعتی است و دارای دو برادر به نام های سامان و سروش می باشد. سهیل فعالیت خود را از سال ۱۳۸۴ در حوزه سینما آغاز کرد و به تدریج به یکی از چهره های مهم فیلم سازی در ایران تبدیل شد.
از مهندسی تا سینما
سهیل بیرقی مسیری غیرمعمول را طی کرد؛ او با تحصیل در رشته مهندسی صنایع وارد دنیای هنر شد. علاقه او به داستان نویسی از نوجوانی آغاز و در ۱۵ سالگی اولین داستان کوتاهش در ماهنامه «هفت» منتشر شد. در ۱۶ سالگی فیلم نامه بلند خود را نوشت اما به دلیل تمایل به استقلال کامل، ساخت آن فیلم منتفی ماند.
در سال ۱۳۸۴ به عنوان دستیار کارگردان و برنامه ریز فعالیت خود را شروع کرد و طی حدود ده سال، شاگردی کارگردانانی چون عبدالرضا کاهانی، واروژ کریم مسیحی و بهرام توکلی را کرد. این دوره به او مهارت و شناخت عمیق از سینمای ایران و محدودیت های آن داد.
تجربه تئاتر
قبل از ورود به سینمای بلند، سهیل بیرقی نمایشنامه «چاله» را در سال ۱۳۹۱ نوشت و کارگردانی کرد. این تجربه زمینه ای برای خلق جهان فیلم های بعدی و تمرکز ویژه بر شخصیت های زن بود.
سه گانه فیلم های زن محور سهیل بیرقی
۱. فیلم من (۱۳۹۴)
نخستین فیلم او با بازی لیلا حاتمی در نقش «آذر»، زنی قانون شکن و مستقل را به تصویر می کشد که با کارهای غیرقانونی زندگی خود را ساخته است. فیلم با مقاومت نهادهای رسمی مواجه شد و تبلیغات آن تنها در فضای مجازی انجام گرفت اما با استقبال عمومی روبرو شد.
۲. فیلم عرق سرد (۱۳۹۶)
داستان کاپیتان تیم فوتسال زنان ایران، «افروز اردستانی» است که از سوی همسرش از سفر به فینال مسابقات منع می شود. این فیلم به صورت مستقیم به قوانین مدنی و محدودیت زنان در ایران می پردازد و در جشنواره های داخلی و بین المللی جوایز متعددی کسب کرد.
- سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: امیر جدیدی
- سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن: سحر دولتشاهی
- جایزه بزرگ جشنواره کارکاسون فرانسه برای خود بیرقی
- جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره های بین المللی برای باران کوثری
۳. فیلم عامه پسند (۱۳۹۸)
داستان زنی میانسال به نام «فهیمه» است که پس از جدایی از همسرش، برای شروع زندگی جدید به زادگاهش بازمی گردد. فیلم نقدی بر فشارهای اجتماعی برای انطباق با هنجارهای جامعه است.
فیلم «بی داد» و محکومیت قضایی
فیلم «بی داد» بدون مجوز رسمی و به صورت زیرزمینی ساخته شد و داستان خواننده زنی است که در اعتراض به ممنوعیت تک خوانی زنان در ایران، در خیابان آواز می خواند. این فیلم به عنوان بیانیه ای سیاسی مطرح و در جشنواره کارلووی واری نمایش داده شد.
پس از نمایش، دادگاه انقلاب تهران با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام، تشویق به فساد و تهیه محتوای مبتذل، سازندگان فیلم را محکوم کرد. سهیل بیرقی به ۴ سال و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد که به جزای نقدی ۲۵۰ میلیون تومانی تبدیل گردید. برخی بازیگران نیز مانند لیلی رشیدی و سروین ضابطیان احکام تعلیقی دریافت کردند.
زندگی خانوادگی
اطلاعات دقیقی درباره همسر و فرزندان سهیل بیرقی در دسترس نیست و او عمدتاً زندگی خصوصی خود را از حاشیه ها دور نگه داشته است.
جمع بندی
سهیل بیرقی با مسیر غیرمعمول خود از مهندسی به سینما، به یکی از شاخص ترین فیلم سازان نسل جدید ایران بدل شده است. تمرکز او بر روایت های زن محور و نقد هنجارهای اجتماعی، باعث شکل گیری آثاری جسورانه و بحث برانگیز شده است. محکومیت قضایی فیلم «بی داد» نشانگر چالش های هنری و حقوقی است که فیلم سازان مستقل در ایران با آن روبرو هستند و روایتگر هزینه های بالای بیان آزاد هنری در فضای فرهنگی و سیاسی امروز است.
گالری عکس های سهیل بیرقی
سهیل بیرقی کیست و اهل کجاست؟
سهیل بیرقی کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی است که اصالتاً اهل شهرضا از استان اصفهان می باشد. او با تحصیل در رشته مهندسی صنایع وارد عرصه سینما شد و در مدت کوتاهی توانست به یکی از چهره های شاخص فیلم سازی مستقل در ایران تبدیل شود. مسیر حرفه ای او از دستیاری کارگردان آغاز شد و سپس با ساخت آثار جسورانه ای چون من، عرق سرد و بی داد شناخته شد.
آثار شاخص سهیل بیرقی کدام اند؟
آثار شناخته شده سهیل بیرقی شامل سه گانه زن محور اوست که با نگاه اجتماعی و انتقادی ساخته شده اند. فیلم من (۱۳۹۴) با بازی لیلا حاتمی، روایت زنی مستقل در برابر قوانین محدودکننده است. فیلم عرق سرد (۱۳۹۶) با بازی باران کوثری و امیر جدیدی، به مسئله ممنوعیت سفر زنان ورزشکار می پردازد. فیلم عامه پسند (۱۳۹۸) نیز زندگی زنی میانسال را در جامعه ای مردسالار به تصویر می کشد. آخرین اثر او، فیلم بی داد، اثری زیرزمینی با محوریت آزادی صدای زنان است که جنجال های فراوانی به همراه داشت.
فیلم «بی داد» سهیل بیرقی درباره چیست و چرا جنجالی شد؟
بی داد، اثری جسورانه از سهیل بیرقی است که بدون مجوز رسمی ساخته شد و داستان خواننده زنی را روایت می کند که در اعتراض به ممنوعیت تک خوانی زنان در خیابان آواز می خواند. این فیلم در جشنواره کارلووی واری نمایش داده شد و واکنش های گسترده ای را در داخل و خارج از کشور برانگیخت. پس از نمایش، بیرقی و برخی از بازیگران فیلم با اتهامات قضایی روبرو شدند و او به چهار سال و سه ماه حبس تعزیری محکوم شد که در نهایت به جزای نقدی تبدیل گردید.
حکم و محکومیت سهیل بیرقی چه بود؟
در پی ساخت و نمایش فیلم «بی داد»، سهیل بیرقی با اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام و تهیه محتوای مبتذل مواجه شد. دادگاه انقلاب تهران حکم چهار سال و سه ماه زندان را برای او صادر کرد که در نهایت با پرداخت جریمه نقدی سنگین جایگزین شد. این رویداد نقطه ای مهم در مسیر فعالیت هنری او محسوب می شود و نمادی از چالش های سینمای مستقل ایران در برابر سانسور و محدودیت های قانونی است.
فیلم «من» سهیل بیرقی چه ویژگی هایی دارد؟
فیلم «من» نخستین تجربه کارگردانی سهیل بیرقی در سینمای بلند است. در این فیلم، لیلا حاتمی نقش زنی قانون شکن و مستقل را بازی می کند که تلاش دارد در جامعه ای تحت فشار، مسیر خود را بسازد. فیلم با وجود محدودیت های تبلیغاتی، در فضای مجازی با استقبال فراوان مواجه شد و آغازگر سبک سینمایی خاص بیرقی در پرداخت به شخصیت های زن شد.
فیلم «عرق سرد» سهیل بیرقی با بازی امیر جدیدی و باران کوثری چه دستاوردهایی داشت؟
عرق سرد، دومین فیلم بلند سهیل بیرقی است که با محوریت زنان ورزشکار ساخته شد. باران کوثری در نقش افروز اردستانی و امیر جدیدی در نقش همسرش بازی کردند. فیلم علاوه بر استقبال مخاطبان، موفق به دریافت چند سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد و در جشنواره های بین المللی نیز جوایز متعددی کسب کرد.
فیلم «عامه پسند» سهیل بیرقی چه پیام اجتماعی دارد؟
در فیلم «عامه پسند»، سهیل بیرقی داستان زنی میانسال را روایت می کند که پس از جدایی از همسرش برای شروع زندگی تازه به زادگاهش بازمی گردد. این اثر نقدی بر فشارهای اجتماعی و انتظارات فرهنگی از زنان در جامعه ایران است و در ادامه مسیر زن محور بیرقی قرار دارد.
آیا سهیل بیرقی در جشنواره های بین المللی حضور داشته است؟
بله، آثار سهیل بیرقی در جشنواره های مختلف بین المللی از جمله کارلووی واری، کارکاسون و چندین جشنواره اروپایی دیگر به نمایش درآمده اند. او توانسته جوایزی از جمله جایزه بزرگ جشنواره کارکاسون فرانسه را برای کارگردانی دریافت کند که نشان از توجه جهانی به آثار اجتماعی و جسورانه اش دارد.
آیا سهیل بیرقی در شبکه های اجتماعی مانند اینستاگرام یا یوتیوب فعال است؟
سهیل بیرقی در شبکه های اجتماعی فعالیت محدودی دارد و صفحه رسمی او در اینستاگرام توسط تیم رسانه ای اش مدیریت می شود. محتوای منتشرشده عمدتاً شامل تصاویر پشت صحنه فیلم ها و اطلاع رسانی درباره آثار جدید است. در یوتیوب نیز برخی از تیزرها و مصاحبه های او توسط مخاطبان منتشر شده اند.
آیا اطلاعاتی از همسر و زندگی خانوادگی سهیل بیرقی وجود دارد؟
سهیل بیرقی زندگی شخصی خود را از فضای رسانه ای دور نگه داشته و جزئیات مربوط به همسر یا فرزندانش به صورت رسمی منتشر نشده است. علاقه مندان می توانند اطلاعات بیشتر را در بیوگرافی کامل سهیل بیرقی مطالعه کنند.
آیا سهیل بیرقی در تئاتر نیز فعالیت داشته است؟
پیش از ورود به سینمای بلند، بیرقی در تئاتر نیز تجربه هایی داشته است. نمایشنامه «چاله» از آثار اوست که در سال ۱۳۹۱ نوشته و کارگردانی شد و زمینه ساز شکل گیری نگاه زن محور و اجتماعی در آثار سینمایی بعدی اش گردید.
تصاویر و گالری عکس های سهیل بیرقی
در ادامه می توانید برخی از تصاویر جدید سهیل بیرقی را مشاهده کنید:
نظرات کاربران