گزارش های نگران کننده درباره آینده زمین
طبق گزارش های اخیر پانل غیردولتی سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوایی (IPCC)، پیامدهای منفی تغییرات جوی همین حالا نیز حیات روی کره زمین را تهدید می کند و وضعیت رو به وخامت است. سطح گازهای گلخانه ای در مناطق قطبی به بیشترین حد خود در ۸۰۰ هزار سال گذشته رسیده است. همچنین، دی اکسید کربن جو که بیشتر ناشی از سوخت های فسیلی است، نسبت به قبل از دوران صنعتی شدن، ۴۰٪ افزایش داشته است.
اگر رویه فعلی ادامه یابد، تا سال ۲۱۰۰ دمای کره زمین بیش از دو درجه افزایش خواهد یافت و سطح دریاها نیم متر بالاتر می آید؛ شرایطی که ادامه حیات را با خطرات جدی مواجه می کند.
پیامدهای جدی تغییرات جوی و گرمایش زمین
- افزایش هزینه های اقتصادی: تا سال ۲۰۳۰، هزینه تغییرات جوی برای اقتصاد جهان سالانه به ۷۰۰ میلیارد دلار می رسد. ذوب یخ های قطبی و آزاد شدن متان می تواند تنها به اندازه ۶۰ تریلیون دلار ضرر ایجاد کند. توقف این روندها نیز هزینه بر است؛ مثلاً حرکت جهانی به سوی انرژی های تجدیدپذیر نیازمند ۳۵ تریلیون دلار سرمایه گذاری است.
- کاهش تولید ناخالص داخلی: پژوهشگران دانشگاه استنفورد پیش بینی کرده اند که افزایش دمای زمین تا آخر قرن، منجر به ۲۳٪ کاهش در سرانه تولید ناخالص ملی جهان خواهد شد.
- افزایش مهاجرت و آوارگی: سازمان ملل پیش بینی کرده تا سال ۲۰۵۰، ۲۰۰ میلیون نفر به دلیل تغییرات اقلیمی ناچار به مهاجرت خواهند شد و حتی برخی گزارش ها از احتمال جابجایی ۶۰۰ میلیون نفر به دلیل بالا آمدن آب دریاها خبر می دهند.
- گسترش بیماری های واگیر: طی ۵۰ سال گذشته، شیوع بیماری دانگ (تب استخوان شکن) ۳۰ برابر شده و پیش بینی می شود که مالاریا و دانگ در کشورهای توسعه یافته نیز گسترش یابد.
- کم آبی و بحران آب: تا پایان قرن، جمعیت دچار کم آبی هشت درصد افزایش پیدا می کند و تا سال ۲۱۰۰ بیش از ۱.۳ میلیارد نفر به بحران آب دچار خواهند شد.
- توفان های شدیدتر و مرطوب تر: قدرت و رطوبت توفان ها تا %۱۱ و %۲۰ نسبت به قبل افزایش خواهد یافت و شهرهای ساحلی با جمعیت و سرمایه تریلیونی در معرض خطر خواهند بود.
- خطر نابودی مناطق تاریخی: با افزایش دما، ۱۳۶ منطقه تاریخی جهان در معرض نابودی قرار می گیرند؛ ازجمله شهرهایی مثل ونیز و استانبول.
- کاهش تولید محصولات کشاورزی: تولید برنج و ذرت به شدت رو به کاهش است؛ کاهش بارندگی و گرما باعث افزایش قیمت، کمبود غذا و ناآرامی های سیاسی خواهد شد.
کشورهای مسئول و سهم آنها در گرمایش زمین
گازهای گلخانه ای حاصل فعالیت انسان مهم ترین عامل تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین است. چین، ایالات متحده، برزیل، اندونزی، ژاپن، روسیه، هند و ایران از بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای هستند.
- چین: بزرگترین تولیدکننده دی اکسید کربن و مصرف کننده زغال سنگ در جهان؛ متعهد شده تا سال ۲۰۳۰ انتشار گازها را ۶۰ تا ۶۵ درصد کاهش دهد.
- ایالات متحده: دومین کشور آلاینده دنیا؛ با تعهد به کاهش ۲۶ تا ۲۸ درصدی انتشار دی اکسید کربن تا سال ۲۰۲۵.
- برزیل: به دلیل جنگل زدایی گسترده، سومین کشور آلاینده؛ متعهد به کاهش ۴۳ درصدی گازهای گلخانه ای تا سال ۲۰۳۰.
- اندونزی: یکی از رکوردداران تخریب جنگل و آلودگی اقیانوس ها.
- ژاپن: متکی به زغال سنگ و انرژی های فسیلی؛ با برنامه کاهش تولید آلاینده ها در دستور کار.
روزگار تیره اقیانوس ها
تنها گازهای گلخانه ای عامل خطر برای زمین نیستند؛ سالانه بین ۵ تا ۱۳ میلیون تن پلاستیک وارد اقیانوس ها می شود. این حجم از زباله علاوه بر تهدید آبزیان، با نفوذ مواد سمی به زنجیره غذایی، سلامت انسان را هم تهدید می کند. چین سهم عمده ای در این آلودگی دارد و حبش می رود با تداوم روند فعلی، تا سال ۲۰۲۵ اقیانوس ها انباشته از ۱۵۵ میلیون تن پلاستیک شوند.
آینده زمین؛ تا نابودی چقدر فرصت داریم؟
با ادامه روند فعلی، پیش بینی ها هشدار می دهند که تا پایان قرن حاضر، بسیاری از گونه ها منقرض، تولید محصولات اساسی کاهش یافته و میلیون ها نفر آواره خواهند شد. زمین زیر فشار بحران گرمایش، کم آبی، آلودگی و افزایش حوادث طبیعی قرار می گیرد و زندگی میلیاردها نفر به تهدید جدی مواجه خواهد شد.
با این وجود، شمارش معکوس تا پایان زمین قطعی نیست بلکه به اراده جهانی برای مهار تغییرات اقلیمی، کاهش مصرف سوخت های فسیلی، حفظ منابع طبیعی و تغییر سبک زندگی مردم وابسته است. هر اقدامی امروز انجام بگیرد می تواند فردا را نجات دهد.
جمع بندی
پیام اصلی گزارش های جهانی واضح است: زمان باقی مانده برای توقف روند نابودی زمین بسیار محدود است. اگر اقدام فوری و عملی در سطح جهانی رخ ندهد، جهان تا پایان قرن بیست و یکم با بحران های بسیار شدید زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی مواجه خواهد شد.
نظرات کاربران