فیلم کتک و تحقیر یک مهاجر توسط دو نوجوان / افغان ستیزی در بطن جامعه

فیلم کتک و تحقیر یک مهاجر توسط دو نوجوان | افغان ستیزی در بطن جامعه، زنگ خطر سقوط اخلاقی

مهربانی، هسته اصلی انسانیت در سراشیبی زوال

مهربانی، دلسوزی و شفقت همیشه هسته اصلی آن چیزی بوده اند که ما «تمدن» و «انسانیت» می نامیم. اگر این صفات کم رنگ یا فراموش شوند، جامعه اسیر زشتی و خشونت می شود و فرهنگ، دچار سقوط بی بازگشت خواهد شد.
هیچ دلیلی، حتی فقر، بحران، جنگ یا نبود امکانات، نمی تواند توجیه کننده خشونت علیه انسان های آسیب پذیر باشد.

شرح یک فاجعه: تحقیر و خشونت علیه یک نوجوان افغان

چندی پیش ویدئویی تکان دهنده در فضای مجازی منتشر شد که در آن دو نوجوان ایرانی در مترو، به جان یک نوجوان مهاجر افغان افتاده اند.
آن ها این دانش آموز یا نوجوان پناهنده را کتک می زنند، چندین سیلی محکم به صورتش می زنند و در برابر دوربین و چشمان دیگران، با لحنی خشن و الفاظ تحقیرآمیز، او را خرد می کنند.

این صحنه نه فقط یک ظلم به یک آدم بی پناه، که تصویر سقوط
اخلاقی و انسانی جامعه ای است که منابعش به جای فرهنگ سازی و آموزش، صرف جنگ، تحریم و ایدئولوژی های مخرب شده است.
دیدن این صحنه برای هر انسان باوجدان، بسیار سخت و آزاردهنده است، گویی سیلی ها را بر صورت خود احساس می کنی. این همان اثرات مخرب جنگ های رسانه ای و ایدئولوژیک است که جامعه را به سمت خشونت و بی تفاوتی سوق می دهد.

ریشه های افغان ستیزی و خالی کردن عقده های حقارت

این اقدام وحشیانه، مصداق بارز خالی کردن عقده های حقارت است؛ عقده هایی که از جانب حاکمیت، رسانه ها، یا حتی ساختارهای بین المللی بر سر افراد ضعیف تر جامعه تخلیه می شود.
وقتی یک نوجوان از آموزش درست، آینده شغلی، و تربیت صحیح محروم می شود، و در معرض انواع پروپاگاندای رسانه ای و شبکه های اجتماعی قرار می گیرد، می تواند به سادگی تبدیل به ابزاری برای خشونت و نفرت پراکنی شود.

اینکه این نوجوانان با افتخار از عمل خود فیلم گرفته اند، نشان می دهد که آن ها نه تنها از جرم خود بی خبرند، بلکه آن را یک «شاهکار ملی گرایانه» می دانند. این پدیده همان «ویروس فاشیسم» است که به راحتی در جامعه منتشر می شود و انسان ها را بیمار می کند.
این همان مسیری است که جوامع را به سمت نابودی اخلاقی می کشاند و خاطرات تلخ دهه های گذشته را زنده می کند.

فرهنگ، سپر دفاعی جامعه در برابر خشونت و افراط

جامعه ای که فرهنگ را فدای ایدئولوژی و سیاست می کند، بیش از پیش در معرض چنین آسیب هایی قرار دارد.
تقویت فرهنگ مدارا، آموزش مبتنی بر انسانیت و رفع تبعیض، تنها راه های مقابله با این گونه خشونت های سازمان یافته و پراکنده است.
مسئولان و رسانه ها باید بدانند که چگونگی برخورد با مهاجران و اقلیت ها، بازتابی از وضعیت فرهنگی و انسانی جامعه است.