روز به روز دسترسی به اینترنت در ایران بدتر می شود و سرعت کاهش می یابد
کیفیت و سرعت اینترنت در ایران طی سال های اخیر به شکل بی سابقه ای افت کرده است. گزارش های داخلی و بین المللی نشان می دهد ایران در میان بزرگ ترین اقتصادهای جهان (بر اساس GDP) در رتبه ۹۵ کیفیت اینترنت قرار دارد؛ جایگاهی که تنها کشورهای کوبا، ترکمنستان، کامرون، آنگولا، سودان، کنگو و اتیوپی پایین تر از آن هستند. این شرایط، اینترنت ایران را به سطح کشورهای جنگ زده یا کمتر توسعه یافته رسانده است.
دسترسی به اینترنت در سراشیبی سقوط
کاربران و کسب وکارها بارها نسبت به اختلالات مکرر و محدودیت های گسترده اعتراض کرده اند. فیلترینگ و سیاست های محدودکننده، علاوه بر کاهش کیفیت تجربه کاربری، بازار اپراتورها را کوچک تر کرده و مانع سرمایه گذاری در این بخش شده است. کارشناسان تأکید دارند که افزایش تعرفه بدون کاهش محدودیت ها، تأثیر واقعی بر کیفیت نخواهد داشت.
افزایش تعرفه، بدون بهبود کیفیت
زمستان ۱۴۰۲ تعرفه اینترنت با وعده افزایش کیفیت ۳۰ درصد رشد یافت، اما نه تنها کیفیت بهتر نشد، بلکه بسیاری معتقدند وضعیت بدتر هم شده است. فاصله بین قیمت بالاتر و کیفیت پایین تر روز به روز بیشتر می شود و این پرسش اساسی مطرح است که آیا افزایش تعرفه راه حل واقعی بهبود کیفیت اینترنت است یا خیر.
چالش تعرفه ها و تورم
اپراتورها می گویند ثابت ماندن تعرفه ها در برابر تورم بالای ۴۰ درصد، ارزبری تجهیزات و افزایش دستمزدها باعث شده دخل و خرجشان همخوانی نداشته باشد. حتی افزایش ۳۴ درصدی تعرفه در سال ۱۴۰۲ به گفته مدیران حوزه تلکام، به دلیل رشد مشابه هزینه های زیرساختی تأثیری در بهبود کیفیت نگذاشته است.
سرمایه گذاری؛ حلقه گمشده صنعت تلکام
مسئولان صنعت آی سی تی هشدار می دهند که بدون سرمایه گذاری مستمر، شبکه اینترنت کشور به سرعت فرسوده می شود. ارزش کل شرکت های اصلی این صنعت از ۲۰ میلیارد دلار در سال ۱۳۹۱ به حدود ۱.۵ میلیارد دلار کاهش یافته است. نبود جذابیت اقتصادی باعث شده سرمایه گذاران داخلی و خارجی از این صنعت فاصله بگیرند و سرمایه ها به سمت حوزه هایی مثل نفت، ساختمان و پتروشیمی چرخش پیدا کند.
تأثیر محدودیت ها بر دسترسی و درآمد
علاوه بر مشکلات اقتصادی، محدودیت های اینترنت و فیلترینگ شدید، استفاده آزاد از شبکه را سخت کرده است. این مسئله نه تنها رضایت کاربران را کاهش می دهد بلکه ظرفیت درآمدی اپراتورها را هم محدود می کند. رفع این محدودیت ها می تواند ترافیک مصرفی را افزایش دهد و زمینه سرمایه گذاری دوباره در زیرساخت ها را فراهم کند.
کاربران؛ قربانی گرانی و کاهش کیفیت
مردم ایران حق دارند از اینترنت پرسرعت و پایدار برخوردار باشند. با این حال، آن ها امروز بین دو انتخاب دشوار قرار گرفته اند: پرداخت هزینه های بالاتر برای اینترنتی با کیفیت پایین یا پذیرش خطر نابودی تدریجی صنعت تلکام. کارشناسان تاکید دارند اصلاح ساختار تعرفه باید همزمان با آزادسازی دسترسی و از میان برداشتن موانع فنی و سیاسی انجام شود.
جمع بندی
اینترنت در ایران در وضعیتی بحرانی قرار دارد. اگر دولت به وعده بهبود کیفیت و آزادی دسترسی پایبند باشد، باید در کنار اصلاح منطقی تعرفه ها، محدودیت ها را کاهش دهد و با جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی، زیرساخت ها را نوسازی کند. در غیر این صورت، مسیر فعلی به کندتر شدن، پرهزینه تر شدن و نارضایتی گسترده تر کاربران منجر خواهد شد.
نظرات کاربران