کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، سال هاست که در کنار محدودیت های سیاسی، برنامه ای سخت گیرانه برای کنترل زبان و فرهنگ عمومی کشورش اجرا می کند. بخش مهمی از این سیاست شامل ممنوعیت استفاده از برخی واژه های غربی و اصطلاحات رایج در کره جنوبی است که از نظر حکومت «تهدیدی برای هویت ملی» محسوب می شوند.
فهرست اصلی کلمات ممنوع شده
در میان این واژه ها، سه نمونه بیش از همه خبرساز شده اند:
- همبرگر (Hamburger) – جایگزین بومی: نان دوگانه با گوشت چرخ کرده (dajin-gogi gyeopppang)
- بستنی (Ice Cream) – جایگزین بومی: اسکیمو (eseukimo)
- کارائوکه (Karaoke) – جایگزین بومی: دستگاه همراه با تصویر روی صفحه (on‑screen accompaniment machine)
این تغییرات اجباری به ویژه برای راهنمایان گردشگری که با توریست های روس و چینی در تفریحگاه وونسان دیدار می کنند، الزامی است.
سایر واژه ها و مفاهیم سانسورشده
گذشته از این سه کلمه، گزارش ها و روایت های جداشده ها از کره شمالی نشان می دهد که حکومت از به کار بردن مفاهیم زیر نیز جلوگیری می کند:
- I (من)
- love (عشق)
- liberty (آزادی)
- gay (همجنس گرا)
- compassion (دلسوزی)
- oppression (سرکوب)
- شناسه های غیررسمی برای همسر یا شریک عاطفی مانند “عزیزم” یا “عسلم”
- اصطلاحات مد و پوشاک (fashion)
- کلمات مربوط به مدل مو (hairstyle)
- واژه ها یا لقب های عامیانه برای مردان کره جنوبی
آموزش و نظارت بر راهنمایان گردشگری
بر اساس گزارش Daily NK، بین ۲۰ تا ۳۰ راهنمای گردشگری در یک برنامه آموزشی فشرده که توسط حزب کارگران کره شمالی در استان گانگوون اجرا می شود، شرکت می کنند. در این برنامه، شرکت کنندگان باید:
- شعارها و عبارات تایید شده دولتی را حفظ کنند.
- واژگان مصوب داخلی را جایگزین واژه های ممنوعه کنند.
- آگاهانه از به کارگیری اصطلاحات کره جنوبی و وام واژه های خارجی خودداری نمایند.
امتحان پایانی و غربالگری
پس از پایان دوره، راهنمایان در یک آزمون رسمی شرکت می کنند. تنها افراد به طور کامل آماده و پایبند به سیاست زبانی اجازه ادامه کار خواهند داشت، و باقی از این حوزه حذف می شوند.
پیامدهای فرهنگی و اجتماعی
این سیاست ها فراتر از حذف یک کلمه ساده اند؛ آن ها بخشی از راهبرد فرهنگی کره شمالی برای محدود کردن نفوذ زبان و سبک زندگی خارجی هستند. این اقدامات نه تنها برای گردشگران خارجی بلکه برای مردم داخل کشور نیز به معنای محدودیت عمیق در بیان، دسترسی به اطلاعات و تعامل فرهنگی است.
نظرات کاربران