جنجال اظهارات سرتیپ خلبان مهرنیا: «هیچ کشوری توان مقابله با نیروی هوایی آمریکا را ندارد»
انتشار ویدیویی از سخنان سرتیپ خلبان احمد مهرنیا، از فرماندهان و محققان برجسته حوزه تاریخ هوانوردی نظامی، درباره توانایی های نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF)، به سرعت در شبکه های اجتماعی حاشیه ساز شد. در این ویدیو، سرتیپ مهرنیا با لحنی قاطع و تحلیلی، به تشریح برتری مطلق نیروی هوایی آمریکا نه تنها در برابر ایران، بلکه در برابر تمام قدرت های جهانی از جمله چین و روسیه می پردازد. این اظهارات که از زبان یک فرمانده نظامی باسابقه ایرانی بیان می شود، بسیار قابل تأمل بوده و بازتاب های متفاوتی را به همراه داشته است.
این سخنان از آن جهت اهمیت دارد که بر خلاف رویکردهای رایج رسانه ای، به جای تمرکز بر توانمندی های صرفاً تسلیحاتی، بر یک جنبه حیاتی و کمتر دیده شده در جنگ های مدرن تأکید می کند: جنگ الکترونیک و کنترل پنهان سازنده بر تجهیزات پیشرفته.
تحلیل فنی سخنان سرتیپ مهرنیا: فراتر از یک جنگنده
سرتیپ مهرنیا در بخشی از صحبت های خود به موضوع خرید جنگنده های پیشرفته ای مانند لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ (F-35) اشاره می کند و نکته ای کلیدی را مطرح می سازد. او می گوید حتی اگر ایران در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما موفق به خرید تعداد زیادی از این جنگنده ها می شد، باز هم در یک نبرد احتمالی با آمریکا، این هواپیماها کارایی خود را از دست می دادند. دلیل این امر، نه ضعف خلبان یا نقص فنی، بلکه تسلط کامل کشور سازنده بر سیستم های الکترونیکی و نرم افزاری جنگنده است.
این تحلیل بر مفهوم «درهای پشتی» (Backdoors) در سیستم های نظامی پیشرفته استوار است. جنگنده های نسل پنجم مانند F-35، بیش از آنکه یک ماشین مکانیکی باشند، یک کامپیوتر پرنده فوق پیشرفته هستند. به گفته سرتیپ مهرنیا، آمریکا به عنوان سازنده، کدهای اصلی و کنترلرهای حیاتی این سیستم ها را در انحصار خود نگه داشته و هر زمان که اراده کند، می تواند از راه دور عملکرد آن ها را مختل کرده یا به طور کامل از کار بیندازد.
قدرت پنهان آمریکا: جنگ الکترونیک و کنترل کدها
اظهارات سرتیپ مهرنیا نگاهی عمیق تر به استراتژی دفاعی و تهاجمی آمریکا در قرن بیست و یکم ارائه می دهد. این استراتژی دیگر فقط بر تعداد هواپیما، موشک یا ناو جنگی متمرکز نیست، بلکه برتری در حوزه جنگ الکترونیک (Electronic Warfare) و فضای سایبری، مولفه تعیین کننده میدان نبرد است.
چرا حتی متحدان آمریکا نیز کنترل کامل F-35 را ندارند؟
نکته جالب توجهی که در این تحلیل به آن اشاره می شود، مربوط به متحدان نزدیک آمریکا است که جنگنده F-35 را در اختیار دارند. کشورهایی مانند اسرائیل، بریتانیا و سایر اعضای ناتو نیز کنترل صددرصدی بر این جنگنده ها ندارند. گفته می شود که این کشورها تنها به بخشی از کدهای عملیاتی (حدود ۳۰ درصد) دسترسی دارند و ۷۰ درصد باقی مانده در اختیار پنتاگون و شرکت لاکهید مارتین باقی می ماند.
این ساختار به آمریکا اجازه می دهد تا ضمن فروش تسلیحات پیشرفته و کسب درآمدهای هنگفت، برتری استراتژیک خود را نیز حفظ کند. در واقع، این جنگنده ها یک ابزار کنترل و اعمال نفوذ نیز محسوب می شوند. سخنان سرتیپ مهرنیا هشداری است مبنی بر اینکه در دنیای امروز، داشتن یک سلاح پیشرفته لزوماً به معنای داشتن قدرت مبتنی بر آن سلاح نیست و وابستگی فناورانه می تواند در لحظات بحرانی به یک پاشنه آشیل مرگبار تبدیل شود. این تحلیل، لزوم خودکفایی در صنایع دفاعی و به ویژه در حوزه های نرم افزاری و الکترونیک را بیش از پیش برجسته می کند.
نظرات کاربران