ظرفیت و سرعت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن چقدر است؟ + مشخصات فنی

ظرفیت حمل هواپیما و آرایش هوایی

عرشه پرواز یواس اس آبراهام لینکلن با مساحتی حدود ۴٫۵ جریب (معادل ۱۸٬۲۰۰ مترمربع) فضای لازم برای استقرار، عملیات و نگهداری تا ۹۰ فروند هواپیما و هلیکوپتر را فراهم می کند. این ظرفیت شامل ترکیبی از جنگنده های چندمنظوره، هواپیماهای پشتیبانی، هشدار زودهنگام و هلیکوپترهای تهاجمی است. آرایش متعارف هوایی این ناو در مأموریت های اخیر عموماً شامل اسکادران های زیر می شود:

• جنگنده های بمب افکن F/A-18E/F Super Hornet (حدود ۴۴ فروند) – ستون اصلی ضربتی ناو.
• هواپیمای هشدار زودهنگام E-2D Advanced Hawkeye – برای نظارت و کنترل فضای هوایی.
• هواپیمای جنگ الکترونیک EA-18G Growler – برای اختلال در سیستم های دشمن.
• هلیکوپترهای چندمنظوره MH-60R/S Seahawk – برای عملیات ضدزیردریایی، جستجو و نجات، و پشتیبانی لجستیکی.
• هواپیماهای پشتیبانی C-2A Greyhound (پیش از جایگزینی با CMV-22B Osprey) – برای حمل بار و نفرات.

این ترکیب به ناو امکان می دهد همزمان عملیات هوایی تهاجمی، دفاع هوایی، نظارت و پشتیبانی لجستیکی را در یک منطقه وسیع اجرا کند. چهار آسانسور آشیانه (سه عدد در سمت راست و یک عدد در سمت چپ) جابه جایی هواپیماها بین عرشه و انبار زیرین را با کارایی بالا انجام می دهند.

حداکثر سرعت و پیشرانه هسته ای

قلب تپنده یواس اس آبراهام لینکلن دو راکتور هسته ای کلاس A4W ساخت وستینگهاوس است. این راکتورها بدون نیاز به سوخت گیری برای حدود ۲۰ سال، بخار مورد نیاز برای چهار توربین بخار را تولید می کنند. توربین ها نیز به نوبه خود چهار شفت را به حرکت درآورده و مجموعاً ۲۶۰٬۰۰۰ اسب بخار (۱۹۴ مگاوات) نیرو تولید می نمایند.

این قدرت عظیم به ناو امکان می دهد به حداکثر سرعت ۳۰ گره (حدود ۵۶ کیلومتر بر ساعت) دست یابد. اگرچه سرعت عملیاتی معمول ناو برای صرفه جویی در مصرف سوخت و افزایش پایداری کمتر است، ولی توانایی رسیدن به این سرعت بالا در موقعیت های ضروری (مانند اجرای عملیات سریع یا گریز از تهدیدات) یک مزیت راهبردی کلیدی محسوب می شود. آبخور ۱۲٫۵ متری و طراحی بدنه به ناو پایداری ممتازی در شرایط مختلف دریایی می بخشد.

توسعه و تعمیرات اساسی: جوان سازی یک غول دریایی

مانند هر ناو هواپیمابر هسته ای، یواس اس آبراهام لینکلن نیز در طول عمر ۵۰ ساله خود نیازمند یک نوسازی کامل میانی است. این فرآیند حیاتی که تعمیرات اساسی و سوخت گیری (RCOH) نامیده می شود، تمامی سامانه های اصلی ناو را به روز کرده و طول عمر عملیاتی آن را تضمین می کند.

فرآیند تعمیرات اساسی و سوخت گیری (RCOH)

عملیات RCOH برای آبراهام لینکلن در سال ۲۰۱۳ در کارخانه کشتی سازی Huntington Ingalls Industries (HII) در نیوپورت نیوز، ویرجینیا آغاز شد. این پروژه عظیم با قراردادی به ارزش ۲٫۶ میلیارد دلار و با برنامه ریزی شرکت نورثروپ گرومن اجرا گردید. طی این فرآیند که در مه ۲۰۱۷ به پایان رسید، اقدامات زیر انجام پذیرفت:

• تعویض سوخت راکتورهای هسته ای و بازرسی کامل سیستم پیشرانه.
• نوسازی بیش از ۲٬۳۰۰ محفظه و ۶۰۰ مخزن کشتی.
• تعمیر و تقویت عرشه پرواز و سیستم های منجنیق (که هواپیماها را با فشار بخار پرتاب می کنند).
• ارتقاء کامل سامانه های رزمی، ارتباطی و الکترونیکی، از جمله نصب سیستم ارتباطی مدرن.
• بازسازی جزیره فرماندهی و بهینه سازی فضای زندگی خدمه.

نتیجه این عملیات، ناوی بود که از نظر فناوری هم تراز با جدیدترین ناوهای کلاس نیمیتز شده و آماده بود تا برای دو دهه دیگر در خط مقدم مأموریت های نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کند.

طراحی و ابعاد: معماری یک شهر شناور

طراحی یواس اس آبراهام لینکلن بر اساس اصول کلاس نیمیتز است که آن را به یکی از بزرگترین کشتی های جنگی جهان تبدیل کرده است. ابعاد عظیم این ناو نه تنها امکان استقرار ده ها هواپیما را فراهم می کند، بلکه فضای لازم برای زندگی و کار هزاران نفر خدمه را نیز مهیا می سازد.

ابعاد و جابجایی

طول کلی ناو ۳۳۲٫۸ متر، عرض آن ۷۶٫۸ متر و آبخور آن ۱۲٫۵ متر است. وزن جابجایی ناو در حالت بارگیری کامل به ۹۷٬۰۰۰ تن می رسد. عرشه پرواز زاویه دار که در سمت چپ کشتی قرار دارد، ۷۸٫۳۴ متر عرض داشته و امکان برخاست و فرود همزمان هواپیماها را فراهم می آورد.

ساختار فولادی مقاوم ناو به گونه ای طراحی شده که در برابر تنش های عملیاتی شدید و حتی آسیب های احتمالی مقاومت کند. جزیره فرماندهی در سمت راست عرشه، مرکز کنترل تمامی عملیات هوایی و دریایی ناو است.

ظرفیت خدمه و امکانات زندگی

این شهر شناور می تواند ۵٬۶۸۰ نفر را در خود جای دهد. این عدد شامل حدود ۳٬۲۰۰ نفر خدمه کشتی (ملوانان، افسران، تکنسین ها) و ۲٬۴۸۰ نفر خدمه هوایی (خلبانان، خدمه زمینی هواپیماها، کنترل کنندگان ترافیک هوایی) می شود. برای پشتیبانی از این جمعیت، ناو مجهز به امکانات پیشرفته ای است:

• آشپزخانه ها و سالن های غذاخوری با توان تولید روزانه هزاران وعده غذا.
• مراکز پزشکی و دندانپزشکی مجهز.
• سالن های ورزشی، کتابخانه و فضاهای تفریحی.
• سیستم های تصفیه آب و تولید برق مستقل.

این امکانات، امکان استقرار طولانی مدت ناو در دریا (گاه تا بیش از ۶ ماه بدون توقف در بندر) را فراهم می کنند.

سامانه های راداری و الکترونیکی: چشمان و گوش های ناو

توانایی یواس اس آبراهام لینکلن در درک محیط اطراف و کنترل عملیات هوایی، مدیون مجموعه پیشرفته ای از رادارها و سامانه های الکترونیکی است. این سامانه ها دشمن را شناسایی کرده، هواپیماهای دوست را هدایت می کنند و از ناو در برابر تهدیدات مختلف محافظت می نمایند.

رادارهای اصلی و نقش آن ها

مجموعه راداری ناو شامل سیستم های زیر است که هر یک وظیفه خاصی بر عهده دارند:

• AN/SPY-6(V)1 (جایگزین شده در نوسازی های اخیر) – یک رادار آرایه فازی چندمنظوره که قابلیت ردیابی صدها هدف هوایی و سطحی را به طور همزمان دارد و هسته سیستم دفاع هوایی Aegis محسوب می شود.
• AN/SPQ-9B – رادار کنترل آتش برای شناسایی و رهگیری اهداف سطحی و کم ارتفاع.
• AN/SPN-46 و AN/SPN-43 – رادارهای کنترل ترافیک هوایی که فرآیند فرود ایمن هواپیماها روی عرشه متحرک را مدیریت می کنند.
• AN/SPN-41 – رادار کمکی فرود که در شرایط دید کم به خلبانان کمک می کند.
• MK 91 NSSM & MK 95 Radars – سامانه های هدایت موشک های دفاع نزدیک.

این رادارها در کنار سامانه های ارتباطی ماهواره ای و داده پیوندهای امن، یک تصویر مشترک عملیاتی را برای فرمانده ناو و ناوگان همراه ایجاد می کنند.

جنگ الکترونیک و اقدامات متقابل

برای مقابله با تهدیدات مدرن، ناو به سامانه های جنگ الکترونیک قوی مجهز است:

• SLQ-32(V)4 – سامانه جنگ الکترونیک که برای شناسایی، تجزیه و تحلیل و ایجاد اختلال در سیگنال های راداری و ارتباطی دشمن طراحی شده است.
• SLQ-25A Nixie – سامانه ضد اژدر که با کشیدن یک شناور نویزساز در پشت ناو، اژدرهای هدایت شونده آکوستیک را فریب می دهد.

تسلیحات دفاعی: سپرهای ناو در برابر تهدیدات

اگرچه قدرت تهاجمی اصلی یواس اس آبراهام لینکلن در هواپیماهایش نهفته است، اما خود ناو نیز به مجموعه ای از تسلیحات دفاعی مجهز است تا در برابر حملات هوایی، سطحی و زیرسطحی از خود محافظت کند. این سامانه ها چندلایه بوده و امکان درگیری با تهدیدات در بردهای مختلف را فراهم می آورند.

سامانه های دفاع هوایی و سطحی

تسلیحات دفاعی ناو شامل موارد زیر است:

• پرتابگرهای موشک سطح به هوای Mk 57 Mod 3 (Sea Sparrow) – این موشک های نیمهفعال راداری برای مقابله با هواپیماها و موشک های ضدکشتی در برد متوسط طراحی شده اند. در سال ۲۰۱۲، شرکت Raytheon قراردادی برای ارتقاء این پرتابگرها دریافت کرد.
• پرتابگرهای موشک دفاع نزدیک Rolling Airframe Missile (RAM) – این سامانه تمام اتوماتیک از پرتابگرهای ۲۱ لوله ای برای شلیک موشک های مافوق صوت RAM استفاده می کند که قادرند موشک های ضدکشتی، هواپیماها و پهپادها را در آخرین لحظات قبل از برخورد سرنگون کنند.
• سامانه تسلیحاتی دفاع نزدیک Phalanx CIWS – سه سامانه Phalanx که هر کدام مجهز به یک توپ گاتلینگ ۲۰ میلی متری با نرخ آتش ۴٬۵۰۰ گلوله در دقیقه هستند. این سامانه با رادار خود به طور خودکار تهدیدات نفوذکننده (مانند موشک های کروز) را شناسایی و منهدم می کند.

این ترکیب، یک حلقه دفاعی لایه ای ایجاد می کند که از دورترین برد تا نزدیک ترین فاصله، ناو را می پوشاند.

ناو در عملیات: از جنگ خلیج فارس تا حضور در آسیا-اقیانوسیه

یواس اس آبراهام لینکلن در طول بیش از سه دهه خدمت، در برخی از مهم ترین عملیات های نظامی و حضورهای راهبردی آمریکا نقش محوری داشته است. این بخش به بررسی مختصر تاریخچه عملیاتی این ناو می پردازد.

مأموریت های برجسته و استقرارهای راهبردی

از جمله مأموریت های کلیدی ناو می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱) – در عملیات طوفان صحرا، هواپیماهای مستقر بر روی آبراهام لینکلن هزاران سورتی پرواز تهاجمی را علیه اهداف عراقی انجام دادند.
• عملیات آزادی پایدار (۲۰۰۳-۲۰۱۱) – ناو در حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ و همچنین در مأموریت های بعدی در خلیج فارس و افغانستان حضور مستمر داشت.
• اقدامات بشردوستانه – پس از زلزله و سونامی اقیانوس هند در سال ۲۰۰۴، این ناو به عنوان پایگاهی برای عملیات کمک رسانی در اندونزی مورد استفاده قرار گرفت.
• حضور در منطقه هند و اقیانوس آرام – در سال های اخیر، آبراهام لینکلن بارها به آب های شرق آسیا اعزام شده تا ضمن انجام تمرینات مشترک با متحدان (مانند ژاپن و کره جنوبی)، حضور راهبردی آمریکا را در این منطقه حیاتی نشان دهد.

این تاریخچه عملیاتی، گواهی بر انعطاف پذیری، توانایی و ارزش مستمر یواس اس آبراهام لینکلن به عنوان یک ابزار قدرت ملی است.