چرا اقبال مخاطبان از تلویزیون کاهش یافته است؟
در سال های اخیر، کاهش اقبال مخاطبان به تلویزیون، مخصوصاً در پخش رویدادهای ورزشی مهم، به یک پدیده اجتماعی قابل توجه تبدیل شده است. مخاطبان روز به روز بیشتر به رسانه های جایگزین، شبکه های اجتماعی و پلتفرم های آنلاین روی می آورند. اما دلایل این گرایش چیست و چرا اعتماد و علاقه مردم به تلویزیون ملی کاهش یافته است؟
نقش سانسور در دافعه مخاطبان
یکی از عمده ترین عوامل کاهش جذابیت تلویزیون،
سانسورهای گسترده و حذف بخش هایی از واقعیت است. نمونه بارز این وضعیت، رفتار گزارشگر شبکه سه در جریان فینال جام جهانی باشگاه ها بین چلسی و پاری سن ژرمن بود؛ جایی که بسیاری بر این باور بودند نام علیرضا فغانی داور ایرانی دیدار، محجوبانه و بعضا تعمدی از سوی گزارشگر پنهان می شد. این رفتار به سرعت بازتاب گسترده ای در شبکه های اجتماعی پیدا کرد و یادآور سانسور نام کیمیا علیزاده نیز بود.
تکرار تجربه های منفی و بی توجهی به مخاطب
عجیب این است که علی رغم واکنش منفی افکار عمومی در شبکه های اجتماعی نسبت به چنین رفتارهایی،
تلویزیون بارها و بارها همین تجربه های منفی را تکرار می کند. سانسور شادی گل، تکرار بی دلیل تصاویر، حذف صحنه گل و حتی حذف پخش زنده مراسم اهدای جام قهرمانی نمونه هایی از این رویکرد هستند که اعتماد مخاطب را به شدت دچار خدشه می کنند. این اتفاقات سبب شده حتی تماشای مسابقات زنده نیز ارزش و جذابیت خود را از دست بدهد.
چرا مردم به رسانه های جایگزین رو آورده اند؟
رشد رسانه های اینترنتی، شبکه های اجتماعی و شبکه های ماهواره ای
باعث شده مخاطبان تلویزیون، دیگر به یک گزینه محدود نباشند. بسیاری از مردم ترجیح می دهند مسابقات را از شبکه های رایگان خارجی یا از طریق اشتراک پلتفرم های پولی با کیفیت بالاتر و بدون سانسور تماشا کنند. همچنین، علاقه مندان به دنبال دسترسی آزاد به تصاویر و محتوای واقعی هستند؛ به همین دلیل رویگردانی از تلویزیون به سمت رسانه های جایگزین روز به روز بیشتر می شود.
تبلیغات بیش از حد و تاثیر منفی آن
یکی دیگر از ایرادات اساسی، نمایش حجم بالای تبلیغ ایرانی روی تصاویر پخش زنده فوتبال است. این اقدام، حتی با وجود اینکه ایران حق پخش مسابقات را نخریده بود و عملا تصاویر رایگان را پخش می کرد، جذابیت تماشای بازی ها را برای مخاطب به شدت کاهش داد؛ آن هم در شرایطی که انتظار می رود کیفیت بالای پخش، کمترین وظیفه رسانه ملی باشد.
عدم پخش لحظات ویژه؛ ضربه به اعتماد اجتماعی
موضوع پخش نشدن زنده جشن قهرمانی چلسی یکی از مهم ترین نمونه ها در ماه های اخیر بود. حذف نمای صعود بازیکنان، بالا بردن جام و شادمانی تیم برنده، صرفا به دلیل حضور چهره هایی نظیر دونالد ترامپ در مراسم، فقط اسباب تعجب و نارضایتی مردم شد. این سوال مطرح است: چه تفاوتی بین تصویر رئیس جمهور آمریکا در برنامه های خبری و تصاویر ورزشی وجود دارد؟ آیا حذف لحظات شادی و موفقیت فوتبالی تنها راه مقابله با چهره های سیاسی است؟
پیامدهای رویکرد فعلی تلویزیون
مجموع این اقدامات و نادیده گرفتن سلیقه و خواست مخاطب، سبب شده که حتی باقی مانده طرفداران تلویزیون نیز آرام آرام به سمت رسانه های دیگر سوق پیدا کنند.
اگر افرادی عامدانه قصد داشتند اعتبار و محبوبیت تلویزیون را تخریب کنند، به واقع بهتر از این عمل نمی کردند!
لزوم بازنگری در سیاست های رسانه ای
بازگرداندن اعتماد عمومی به تلویزیون ممکن نیست مگر با شفافیت، احترام به ذائقه مخاطب و پرهیز از سانسورهای بی مورد. مردم امروز به راحتی محتوای مورد علاقه شان را از راه های مختلف تهیه و مشاهده می کنند.
مدیران و تصمیم گیرندگان تلویزیون اگر به دنبال حفظ اعتبار و افزایش تاثیرگذاری هستند، باید رویکرد خود را تغییر دهند و واقعیت های رسانه ای دنیای امروز را بپذیرند.
نظرات کاربران