علی اکبر داور چقدر پول داشت؟
علی اکبر داور، وزیر مالیه و مؤسس دادگستری نوین ایران، یکی از قدرتمندترین رجال عصر رضاشاه بود که اصلاحات گسترده ای در نظام قضایی و اقتصادی کشور انجام داد. با وجود دسترسی به بزرگ ترین منابع مالی دولت، او در زمان مرگ تنها پانزده تومان پول نقد در جیب داشت و این، نمادی از زندگی فردی بود که ثروت شخصی قابل توجهی نیاندوخت.
زندگی مالی داور به عنوان وزیر
در مقام وزیر مالیه، داور پروژه های عظیمی مانند توسعه کشاورزی، فروش املاک خالصه و قراردادهای پایاپای با آلمان و شوروی را پیش برد. او میلیاردها ریال بودجه کشور را مدیریت می کرد و قراردادهای مهمی مانند امتیاز نفت شمال را امضا کرد، اما شواهد تاریخی نشان می دهد این منابع برای منافع ملی هزینه شد و نه برای شخص او.
قراردادهای سرنوشت ساز
یکی از آخرین اقدامات داور، امضای قرارداد با شرکت نفتی آمریکایی دلاور بود که واکنش شدید انگلیس و شوروی را برانگیخت. برخی این قرارداد را علت اصلی فشارهای سیاسی و روانی بر داور می دانند که تنها چند روز بعد به خودکشی او منجر شد.
سبک زندگی و دارایی های شخصی
برخلاف بسیاری از دولتمردان هم عصرش، داور زندگی پرزرق وبرق و املاک شخصی گسترده نداشت. سبک زندگی اش نسبتاً ساده بود و حتی به خاطر اصلاحات تند و ساختارشکنانه اش، با موجی از مخالفت ها و دشمن تراشی ها روبه رو شد. به روایت تاریخ نگاران، مجموع دارایی شخصی او در هنگام مرگ، شامل نقدینگی بسیار اندک، چند کتاب و وسایل شخصی بود.
داور و نگاهش به ثروت
در نوشته ها و سخنرانی هایش، داور بارها بر تعادل بین تولید و مصرف تأکید کرده و ریشه فقر را در وابستگی به واردات و مصرف بی رویه مصنوعات خارجی می دانست. او پیشرفت واقعی را زمانی ممکن می دید که تولید بر مصرف غلبه کند و ثروت ملی افزایش یابد، نه دارایی شخصی رجال.
نتیجه گیری
ثروت علی اکبر داور هیچ گاه به حساب های شخصی اش منتقل نشد. میراث او، بیشتر به اصلاح ساختارهای اقتصادی و قضایی گره خورده تا انباشت سرمایه فردی. مرگ او با تنها پانزده تومان پول نقد و تحت فشارهای سیاسی، این واقعیت را نشان می دهد که علی رغم جایگاه بالای حکومتی، داور از معدود رجال پهلوی بود که با دست خالی از دنیا رفت.





نظرات کاربران