بعد از قوانین ممنوعیت سگ گردانی، حال تکلیف کسانی که سگ دارند چیست و باید چه کار کنند؟
با بالا گرفتن اخبار ممنوعیت سگ گردانی در تعدادی از شهرهای ایران، سوال اصلی بسیاری از دارندگان حیوانات خانگی این است: حالا که سگ ها را ممنوع کردید، ما صاحبان سگ باید چکار کنیم؟ آیا باید سگ هایمان را در خانه نگه داریم؟ آن ها را جابه جا کنیم یا به کل از کشور خارجشان کنیم؟
قوانین جدید ممنوعیت سگ گردانی در ۶ شهر ایران
در روزهای اخیر دستگاه قضایی در شهرهایی مانند کرمان، قزوین، ارومیه، همدان، خرم آباد و اصفهان سگ گردانی را غیرقانونی اعلام و تاکید کرده اند که با متخلفان برخورد خواهد شد. از جمله این برخوردها، توقیف خودروهای حامل سگ، پلمپ دامپزشکی های بدون مجوز، و حتی ارجاع متخلفان به مقام قضایی بوده است.
نقشه شهرهایی که سگ گردانی در آن ها ممنوع شد + اینفوگرافی و جزئیات
اما تکلیف صاحبان سگ ها چیست؟
سوالی که ذهن هزاران صاحب سگ را درگیر کرده این است: “ما حالا باید با حیوان خانگی مان چه کار کنیم؟ آیا خانه نشین اش کنیم؟ یا از ایران ببریمش؟” پاسخ در دو بخش قابل بررسی است: اول، در کوتاه مدت و دوم، در بلندمدت و قانونی.
۱. اقدامات فوری برای سگ داران
- خودداری از گردش سگ ها در اماکن عمومی حتی با قلاده؛ طبق قوانین جدید، این کار ممنوع است.
- در صورت نیاز فوری به دامپزشک یا جابه جایی، حتماً از باکس های مخصوص حمل سگ استفاده کنید.
- اخذ گواهی سلامت از دامپزشک و همراه داشتن آن نیز می تواند از سوءتفاهم ها تا حدی جلوگیری کند.
- از حضور سگ در خودرو بدون فضای ایمن مانند قفس، جداً خودداری شود.
۲. لزوم تدوین قانون مشخص برای سگ داری به جای ممنوعیت
حسین آخانی، استاد دانشگاه تهران و فعال حوزه محیط زیست، مخالفت خود با ممنوعیت صرف سگ گردانی را اعلام کرده و تاکید دارد که به جای ممنوعیت قهری، قانون گذاری جدی در زمینه سگ داری مسئولانه و منضبط نیاز است.
او پیشنهادهایی چون:
- ثبت رسمی سگ ها همراه با شناسنامه سلامت و واکسیناسیون
- اخذ مالیات از دارندگان حیوانات برای تأمین هزینه های بهداشتی
- عقیم سازی و بیمه کردن حیوانات خانگی
- ایجاد پارک های مخصوص سگ ها با ورودی و نظارت دقیق
- ممنوعیت غذارسانی به حیوانات ولگرد بدون مجوز
سگ گردانی در کشورهای توسعه یافته چگونه است؟
در بسیاری از کشورهای پیشرفته، نگهداری و گردش سگ ها تابع قوانین سخت گیرانه است:
- استفاده اجباری از قلاده و پوشش دهان سگ در اماکن عمومی
- ممنوعیت ورود سگ به پارک های کودکان و زمین های بازی
- جریمه نقدی در صورت عدم جمع آوری فضولات حیوانات
- لزوم دریافت مجوز برای نگهداری نژادهای خطرناک
نگهداری از سگ؛ حق فردی یا تهدید اجتماعی؟
بسیاری از شهروندان نگران تهدیدهای بهداشتی و روانی ناشی از حضور سگ ها در اماکن عمومی هستند. گزارش هایی از ترس، اضطراب، پارس ناگهانی، گزش و آلودگی های بهداشتی نقل شده است که بعضاً خطر حمله به کودکان یا انتقال بیماری را به همراه دارد.
مادری می گوید: «از وقتی پسر ۵ ساله ام در پارک با پارس یک سگ روبه رو شد، دچار شب ادراری شده و از حیوانات وحشت دارد.»
یک زن باردار: «با دیدن سگ های بدون قلاده دچار استرس می شوم، تا جایی که یک بار زمین خوردم.»
کاش قانون بگذارید، نه ممنوعیت
کسی نمی گوید نباید سگ داشت، بلکه موضوع عدم قانون گذاری مناسب است. اگر نگهداری سگ با رعایت اصول باشد و حقوق دیگران هم لحاظ شود، نه نگهداری حیوان مضر است و نه حقوق شهروندی پایمال می شود. موضوع بر سر مدیریت شهری، آموزش شهروندی، وضع مقررات و فرهنگ سازی است.
سخن آخر: راه حل چیست؟
در غیاب یک قانون جامع و با توجه به ضعف نظارت و مدیریت، ممنوعیت سگ گردانی راه حل نیست بلکه پاک کردن صورت مسأله است. بهترین راهکار:
- تصویب قوانین جامع سگ داری توسط مجلس
- توسعه زیرساخت شهری مانند ایجاد پارک های مخصوص سگ
- آموزش عمومی درباره همزیستی ایمن انسان و حیوان
- برخورد با صاحبان بی مسئولیت و نه همه صاحبان حیوانات
تا آن زمان، صاحبان حیوانات خانگی چاره ای جز رعایت قوانین حاضر، همراهی با جامعه و مسئولیت پذیری بیشتر ندارند.
نظرات کاربران