جریان فیلم پیرپسر چیست و چرا افراد سیاسی به آن حساسند و واکنش نشان میدهند؟

جریان فیلم پیرپسر چیست؟

فیلم پیرپسر به کارگردانی اکتای براهنی که در سال ۱۴۰۰ ساخته شده، از همان ابتدا با حاشیه ها و بحث های فراوانی روبه رو شد. این فیلم در جشنواره های بین المللی مانند روتردام و ترانسیلوانیا مورد توجه قرار گرفت اما در داخل کشور به بخش مسابقه جشنواره فجر راه پیدا نکرد و تنها در بخش ویژه نمایش داده شد. پس از آغاز اکران عمومی از ۲۱ خرداد، واکنش های شدید و متفاوت منتقدان، اهالی سینما و سیاستمداران نسبت به آن آغاز شد.

دلیل حساسیت سیاسی ها نسبت به فیلم پیرپسر چیست؟

فیلم پیرپسر با روایت صریح، فضای انتقادی و لایه های فلسفی و اجتماعی خود، به سراغ مسائل مهمی چون خانواده، خشونت، بحران های روانی و انتقال مفاهیم قدرت از نسل های گذشته به نسل جدید رفته است. ورود به این گونه موضوعات در بستری شفاف و بدون سانسور، باعث شد برخی چهره های سیاسی، این فیلم را تهدیدی برای ارزش های سنتی و نهاد خانواده بدانند.

دلایل حساسیت سیاسی ها:

• تقابل با مفهوم ولایت پدر و خانواده: عده ای از سیاستمداران معتقدند فیلم سعی در کمرنگ کردن نقش پدر و زیر سوال بردن ساختار خانواده ایرانی دارد.
• روایت های جسورانه و انتقادی: طرح بدون تعارف موضوعاتی که سال ها بر آن ها سرپوش گذاشته شده، برای برخی سیاستمداران غیرقابل قبول است.
• مخاطب قرار دادن بحران های اجتماعی: فیلم مسائل اقتصادی، اجتماعی و بحران های فردی را بی پرده نمایش می دهد؛ مسئله ای که برخی آن را تهدیدکننده تلقی می کنند.

واکنش های مختلف سیاسیون به فیلم پیرپسر

در هفته های اخیر، تعدادی از چهره های سیاسی پس از تماشای این فیلم نظرات و انتقادات تندی را مطرح کردند که به سرعت بازتاب وسیع در رسانه ها و شبکه های اجتماعی پیدا کرد. بررسی این واکنش ها، تصویری شفاف از نگرش سیاستمداران نسبت به سینمای اجتماعی امروز ایران ترسیم می کند.

حسین دهباشی؛ واکنشی تند و غیرمنتظره

حسین دهباشی، مستندساز و پژوهشگر تاریخ، یکی از اولین چهره هایی بود که در شبکه ایکس با ادبیاتی خشن، مسئولان وزارت ارشاد و دست اندرکاران فیلم را مورد حمله قرار داد. واکنش دهباشی نه تنها حمایت از سانسور بود، بلکه به نوعی تناقض در رویکرد گذشته او نسبت به آزادی بیان را هم برملا کرد. این اظهارنظر شدید با واکنش منفی کاربران شبکه های اجتماعی و فعالان حوزۀ فرهنگ روبه رو شد.

امیر سیاح؛ تلاش برای حذف ذهنیت فیلم

امیر سیاح، معاون اقتصادی مرکز ملی فضای مجازی، نیز به شکلی آشکار از حذف ذهنیت انتقادی فیلم در سینمای ایران حمایت کرد. او با تاکید بر ضرورت جمع آوری فیلم های مسئله دار، خواستار حذف “ذهنیت چرک” از سینمای ایران شد.

حمید رسایی؛ ورود مجلس به موضوع فیلم پیرپسر

حمید رسایی، نماینده مجلس، فیلم را ابزار حمله به نهاد خانواده و ولایت پدر دانست. او همچنین اعلام کرد موضوع فیلم پیرپسر در کمیسیون فرهنگی مجلس بررسی خواهد شد. همین رویکرد، موجی از واکنش های حمایتی و انتقادی سینماگران و منتقدان را برانگیخت.

احمد راستینه؛ نگرانی درباره روند تایید فیلم نامه

احمد راستینه، سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس، با اشاره به ضرورت انطباق فیلم نامه و اثر نهایی، تاکید کرد اگر شورای اکران بر اساس ضوابط پیش نرفته باشد باید پاسخگو باشد. این رویکرد نشان دهنده حساسیت ویژه سیاستمداران نسبت به رصد دقیق تولیدات سینمایی است.

فاطمه مهاجرانی؛ نگاه ملایم تر و فرهنگی تر

فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، فیلم را روایتی جسورانه و تلخ دانست و تاکید کرد که هنر قرار نیست همیشه خوشایند باشد، بلکه باید مجالی را برای گفت وگو و بازاندیشی در اختیار جامعه قرار دهد. به اعتقاد او، پیام فیلم دعوت به گفت وگو درباره موضوعات کلیدی و پرهیز از سانسور است.

واکنش صنف سینما و هنرمندان به فشارهای سیاسی

در پاسخ به موج انتقادات تند برخی سیاستمداران، بدنه صنفی سینما و تشکل های تهیه کنندگان سینمای ایران با صدور بیانیه هایی اعلام کردند که سینما نباید دستاویزی برای تسویه حساب های سیاسی شود. آنان خواستار احترام به استقلال سینما و هنرمندان شدند و تاکید کردند که هیاهوی رسانه ای و فشار گروهی نباید باعث حذف یا سانسور آثار هنری شود.

چرا فیلم پیرپسر اهمیت دارد؟

• بازگشت سینمای اجتماعی: موفقیت این فیلم در گیشه نشانه ای از بازگشت توجه عموم به سینمای اجتماعی جدی است.
• ایجاد فضای گفتگو: پیرپسر بحث های مهمی را درباره نقش خانواده، فقر، خشونت، ذهنیت های نسلی و هویت فردی در جامعه به راه انداخته است.
• آزادی بیان و هنر: نقدها و فشارهای سیاسی علیه این فیلم دوباره بحث نسبت هنر و قدرت را در ایران زنده کرده و نقش هنرمند را به عنوان آینه دار جامعه برجسته می سازد.

جمع بندی: فیلم پیرپسر، میان واقعیت و سیاست

پیرپسر نمونه ای از فیلم هایی است که با ورود به موضوعات اجتماعی مهم، به چالشی برای ساختارهای سیاسی و سنتی تبدیل شد. واکنش های تند برخی چهره های سیاسی به این فیلم بیش از هرچیز اهمیت و تاثیرگذاری آن را در فضای فرهنگی کشور برجسته کرده است. در نهایت، آن چه مسلم است این است که پیرپسر توانسته به نقطه توجه جامعه، رسانه و کارشناسان تبدیل شود و بحث درباره آن، فراتر از خود فیلم، به نقد و بازنگری شرایط فرهنگی و سیاسی جامعه ایران دامن زده است.