پشت پرده فروش و قاچاق دخترها از ایران به دبی با نام مهاجرت رویایی

بررسی واقعیت تلخ مهاجرت دختران ایرانی به دبی

در سال های اخیر عنوان مهاجرت رویایی به دبی به پوششی پرطمطراق برای قاچاق دختران و زنان ایرانی تبدیل شده است. پشت پرده این مهاجرت ها هرگز به سادگی آنچه در تبلیغات اینستاگرامی و پلتفرم های مجازی منتشر می شود نیست. مناطق شلوغی مثل میدان ماهی، الرقه، و واکینگ استریت جمیره، میزبان دختران ایرانی هستند که گرفتار شبکه های زیرزمینی تن فروشی شده اند. برخلافِ تصور رایج، ورود به این چرخه اغلب با فریب، وعده ی کار آبرومندانه یا حتی کلاس آرایشگری و آموزش آغاز می شود، اما انتها ماجرا بسیار متفاوت است.

روش های جذب دختران؛ از وعده تا واقعیت تلخ

بسیاری از بلاگرهای فارسی زبان ساکن دبی، ابتدا با کلیپ های سرگرم کننده و جملات طنز، مثل «یه شبه لاکچری شو» یا «با شیخ آشنا شو»، نگاه ها را به خود جلب می کنند. در پایان این ویدیوها، اغلب یک آژانس مهاجرتی یا واسطه معرفی می شود که مهاجرت به دبی را ساده و با کلاس جلوه می دهد. اما در واقعیت، شبکه های قاچاق با استفاده از همین اعتماد، دختربچه ها و زنان جوان را جذب و تبدیل به طعمه خود می کنند.

دخترانی که رؤیای زندگی لوکس را در سر دارند، با ورود به دبی، گاه چاره ای جز پذیرش پیشنهادهای تحقیرآمیز مالی و شرایط کاری سخت ندارند. برخی حتی قبل از رسیدن، پاسپورت شان توسط اعضای گروه ضبط می شود و هیچ راه ساده ای برای بازگشت باقی نمی ماند.

خانه های مخفی و کلاب ها؛ ساختار شبکه زیرزمینی

براساس روایت هایی از ساکنان ایرانی و افرادی چون «محمد»؛ بازرگان باسابقه در دبی، عملا در خیابان هایی مانند الرقه و برخی ساختمان ها، هر اتاق یا آپارتمان توسط یک مدیر مرد اداره می شود و دخترها در کلاب ها به عنوان تن فروش فعالیت دارند. به گفته او،
هزینه یک شب تن فروشی در دبی حدود ۴۰۰ درهم (معادل ۴۰۰ هزار تومان) است و اگر مشتری اتاق نداشته باشد، باید هزینه اضافه بپردازد.
دختران ایرانی اغلب تلاش می کنند هویت ایرانی خود را پنهان کنند تا از سوءاستفاده های رایج و خلف وعده ها توسط هموطنان در امان بمانند.

نگاهی به پدیده قاچاق دختران؛ روایت های متناقض

بسیاری افراد مطلع معتقدند قاچاق گسترده آن گونه که در رسانه ها بزرگ نمایی شده وجود ندارد، اما نمی توان نقش شبکه های مافیایی انتقال دختران زیر سن قانونی یا حتی ورود خودخواسته برخی زنان را نادیده گرفت. عده ای با ویزاهای قانونی به بهانه کار و آموزش به دبی می روند و بعد سر از کلاب های شبانه درمی آورند.
در مواری نیز داستان هایی مثل مغازه «حاجی» در پاساژ «طلا» قم، آشکار می کند که پوشش های به ظاهر بی خطر برای قاچاق چگونه شکل می گیرند.

مسیرهای جدید؛ اربیل و مالزی جایگزین دبی

بر اساس شواهد جدید، اربیل در کردستان عراق و مالزی نیز به مقاصد تازه تن فروشان و مهاجران غیرقانونی ایرانی تبدیل شده اند. در اربیل، دختران پس از دریافت ویزای مرزی ۱۰ روزه، در پاتوق ها و رستوران ها مشتری جذب می کنند و میانگین درآمد روزانه آن ها حدود ۱۰۰ دلار است. در مالزی هم گردشگران ایرانی وارد رستوران های ایرانی شده و اغلب پرسش اول شان آدرس فاحشه خانه است.
بعضی ها با وعده مهاجرت به استرالیا به مالزی می آیند، ولی پس از پایان ویزا، تحت فشار واسطه ها یا تهدید قرار می گیرند و چاره ای جز تن فروشی نمی یابند.

دختران ایرانی؛ قربانیان فقر و شبکه های فریب

گزارش های سازمان های بین المللی تاکید می کند حدود ۲۱ میلیون زن، مرد و کودک در جهان قربانی بردگی مدرن هستند. بخش قابل توجهی از این آمار را مهاجران بی پناه، اقلیت ها و زنان تشکیل می دهد که با رویای زندگی بهتر گرفتار شبکه های قاچاق می شوند.

در اکثر موارد، دختران ایرانی قربانیان شرایط نامطلوب اقتصادی، تبلیغات فاقد واقعیت و ضعف حمایت قانونی کشور مبدا هستند. محدودیت های اجتماعی و تابو بودن موضوعات جنسی، مانع اطلاع رسانی و پیگیری حقوقی این معضل شده است.

اقدامات جدید دستگاه قضایی برای مقابله با قاچاق

با رسانه ای شدن ابعاد پنهان تجارت دختران به دبی، دادستانی تهران و نهادهای قضایی به شکل ویژه وارد عمل شده اند؛ تیم های تخصصی کارآگاهان مسئول شناسایی و دستگیری سرشاخه های اصلی شبکه های قاچاق شده اند. این برای نخستین بار است که چنین برخورد هماهنگی و جدی با این پدیده غیرانسانی صورت می گیرد و انتظار می رود با حمایت افکار عمومی و رسانه ها، گام های جدی تری برای برچیدن شبکه های قاچاق دختران ایرانی برداشته شود.

جمع بندی؛ از رویا تا واقعیت مهاجرت دختران

آنچه به عنوان مهاجرت رویایی به دبی تبلیغ می شود، در بسیاری از موارد با واقعیتی تلخ به پایان می رسد. قاچاق و سوءاستفاده از دختران ایرانی، محصول تبعیض، فقر و خلاء نظارت در مبدا و مقصد است. با بالا گرفتن مطالبه گری عمومی و توجه قضایی به این ماجرا، شاید بتوان شاهد کاهش این چرخه معیوب و حمایت بیش تر از قربانیان بود.