اسکورسیزی کارگردان معروف: نزاشتند کشیش بشم

رویای کشیش شدن مارتین اسکورسیزی: داستانی که به سینما ختم شد

تماشای فیلم های مارتین اسکورسیزی، از «راننده تاکسی» گرفته تا «سکوت»، همواره تجربه ای عمیق و چندلایه است که مضامینی چون گناه، رستگاری و ایمان در تار و پود آن تنیده شده. این شیفتگی عمیق به مذهب و الهیات، ریشه در داستانی شگفت انگیز از جوانی این کارگردان اسطوره ای دارد: او پیش از آنکه به یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ تبدیل شود، آرزوی کشیش شدن را در سر می پروراند. اما مسیری که او برای خدمت در کلیسا آغاز کرده بود، به شکلی غیرمنتظره به اخراج از مدرسه دینی منجر شد؛ اتفاقی که شاید بزرگترین خوش شانسی برای دنیای سینما بود.

ریشه های ایمان: اسکورسیزی و کلیسای کاتولیک در نیویورک

این کارگردان برجسته آمریکایی در مستند جدید «آقای اسکورسیزی» به کارگردانی ربکا میلر، فاش می کند که چگونه مذهب در کودکی و نوجوانی، تمام دنیای او را شکل داده بود. بزرگ شدن در محله ای ایتالیایی-آمریکایی در نیویورک، او را از سنین پایین با آموزه های کلیسای کاتولیک آشنا کرد و اولین جرقه های این علاقه عمیق، در هفت سالگی و با حضور در کلیسای جامع سنت پاتریک نیویورک زده شد. این تجربه به قدری تأثیرگذار بود که او را به سمت تحصیلات دینی و ورود به یک مدرسه علوم دینی سوق داد.

اخراج به دلیل «رفتار نامناسب»: نقطه عطفی در زندگی اسکورسیزی

اسکورسیزی در این مستند توضیح می دهد که با ورود به نوجوانی، دنیای اطرافش به سرعت در حال تغییر بود. ظهور موسیقی راک، عشق و پیچیدگی های زندگی اجتماعی باعث شد تا احساس کند دیگر نمی تواند خود را از جهان بیرون جدا کند. او می گوید: «ایده کشیش شدن یعنی وقف کامل خود برای دیگران، اما من فهمیدم که جایگاهم آنجا نیست.» این کشمکش درونی نهایتاً به جایی رسید که مسئولان مدرسه، پدرش را احضار کردند و به دلیل آنچه «رفتار بد» توصیف شد، از او خواستند تا پسرش را از آنجا ببرد. اگرچه جزئیات این رفتار هرگز فاش نشد، اما با نگاهی به مضامین جسورانه و پر از خشونت، گناه و بحران های هویتی در فیلم هایی چون «گاو خشمگین» و «رفقای خوب»، می توان حدس زد که کنجکاوی های یک هنرمند بزرگ، در چارچوب محدود مدرسه دینی نمی گنجید.

از مدرسه دینی تا دانشگاه نیویورک: تولد یک نابغه سینما

اخراج از مدرسه دینی، پایانی بر یک رویا و آغازی برای مسیری بسیار بزرگ تر بود. اسکورسیزی پس از این اتفاق، مسیر خود را به سمت هنر و ادبیات تغییر داد و وارد دانشگاه نیویورک (NYU) شد. او ابتدا مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات انگلیسی و سپس کارشناسی ارشد را در رشته آموزش دریافت کرد. همین دوران بود که عشق واقعی او، یعنی سینما، شکوفا شد و او اولین فیلم خود را با نام «چه کسی در اتاقم را می زند؟» در سال ۱۹۶۷ ساخت.

بازتاب ایمان و گناه در شاهکارهای سینمایی اسکورسیزی

شاید اسکورسیزی هرگز کشیش نشد، اما تمام دغدغه ها، سوالات الهیاتی و کشمکش های درونی اش را با خود به دنیای سینما آورد. شخصیت های فیلم های او، از تراویس بیکل در «راننده تاکسی» تا جردن بلفورت در «گرگ وال استریت»، همگی افرادی درگیر با گناه، خشونت و در جستجوی نوعی رستگاری هستند. فیلم هایی مانند «آخرین وسوسه مسیح» و «سکوت» نیز به طور مستقیم به کاوش در مفاهیم ایمان، شک و فداکاری می پردازند. در واقع، سینما به محراب جدید اسکورسیزی تبدیل شد؛ جایی که او می توانست بدون هیچ محدودیتی، عمیق ترین سوالات بشری را روی پرده به تصویر بکشد و این همان میراثی است که او را در تاریخ سینما جاودانه کرده است.